پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایران مجله علوم و تکنولوژی پلیمر 10163255 30 2 2017 06 22 The Molecular Structure of SBR and Filler Type Effects on Thermal Diffusivity of SBR/BR Compounds Used in Tire Tread اثر ساختار مولکولی SBR و نوع پرکننده بر ضریب نفوذ گرمایی آمیزه‌های SBR/BR استفاده شده در رویه تایرهای سواری 139 149 1483 10.22063/jipst.2017.1483 FA میرحمید رضا قریشی تهران، پژوهشگاه پلیمروپتروشیمی ایران، پژوهشکده فرایند،گروه فرایند و مهندسی لاستیک، صندوق پستی112-14975 فرود عباسی سورکی تهران، پژوهشگاه پلیمروپتروشیمی ایران، پژوهشکده فرایند،گروه فرایند و مهندسی لاستیک، صندوق پستی112-14975 Journal Article 2016 10 08 This research work is devoted to the study of the thermal diffusivity of SBR/BR compounds used as the tread of radial tires. Three series of rubber compounds were prepared, in which two solution SBR grades (with and without extra oil) as well as an emulsion SBR were selected. Five compounds with different CB/silica ratios were designed for each of the three series. Moreover, three compounds without fillers were prepared as reference samples. Thermal diffusivities of the compounds were determined by a novel technique to solve an inverse heat transfer problem. Abaqus and Isight codes were used to carry out the finite element solution and optimization. It is shown that, in all the compounds the thermal diffusivities were reduced with increasing the temperature. In addition, the macro- and micro- structures of SBR as well as the CB/silica ratios greatly affected the variations in thermal diffusivities with temperature. The thermal diffusivity and its variabilities were studied and discussed by different structural and functional parameters such as intermolecular distance, molecular vibrational energy, difference between the thermal diffusivities of the polymer and filler, and the chemical bonds between the polymer and silica. در کار حاضر، انتقال گرما در آمیزه‌های لاستیکی مصرفی در رویه تایرهای سواری مطالعه شده است. سه مجموعه پنج­‌تایی آمیزه‌ ساخته شد که در آن‌ها از دو نوع کائوچوی SBR‌ امولسیونی و محلولی (با و بدون روغن اضافی) و پنج ترکیب درصد دوده-سیلیکای اصلاح‌شده استفاده شد. برای مقایسه، سه آمیزه مرجع بدون استفاده از هیچ نوع پرکننده‌ای ساخته شدند. ضریب نفوذ گرمایی با روشی جدید تعیین شد که برپایه حل وارون مسئله انتقال گرما به­ کمک نرم‌افزار‌های Abaqus و Isight قرار دارد. نشان داده شد، در تمام نمونه‌های دارای پرکننده وابستگی شدید ضریب نفوذ گرمایی به دما وجود دارد. در توجیه این مطلب سه پدیده وجود دارد که عبارت­ از افزایش فواصل بین‌­مولکولی و انرژی لرزشی در اثر افزایش دما  و اختلاف بین ضریب نفوذ گرمایی پلیمر و پرکننده است. به همین دلیل تغییرات در ریز و درشت‌ساختار کائوچوی SBR‌ و نسبت دوده به سیلیکا اثر قابل ملاحظه‌ای بر چگونگی این تغییرات دارد. به­‌عنوان مثال، کاهش تعداد نقاط انتهایی در کائوچوی SBR‌ محلولی موجب کم­ شدن اثر کاهش فواصل بین­‌مولکولی می­‌شود. به همین دلیل، آمیزه‌های برپایه این نوع کائوچو در مقادیر کم سیلیکا کاهش کمتری را در ضریب نفوذ گرمایی با افزایش دما نسبت به آمیزه‌های برپایه کائوچوی امولسیونی نشان می‌دهند. با افزایش سیلیکا و ایجاد اتصالات عرضی شیمیایی بین زنجیر‌های پلیمر و پرکننده  نیز پدیده مشابهی رخ می‌دهد و اثر انرژی لرزشی بیشتر می‌شود. روغن نیز به­ عنوان ماده کوچک مولکول با حرکت بین زنجیرها موجب تسهیل در انتقال گرما و افزایش موقت ضریب نفوذ گرمایی در محدوده 60 تا 80 درجه سلسیوس می‌شود. انتقال گرما ضریب نفوذ گرمایی روش اجزای محدود SBR BR http://jips.ippi.ac.ir/article_1483_9a524357dd5700ebc57f972af795fce8.pdf