پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایران مجله علوم و تکنولوژی پلیمر 10163255 36 6 2024 02 20 Two-way facilitated transport membrane for CO2 separation with synergy of nucleophilic addition and π-complexing reactions: Molecular simulation and experimental study غشای انتقال تسهیل‌یافته دو-مسیری برای جداسازی CO2 با هم‌افزایی واکنش‌های افزایش هسته‌دوستی و کمپلکس‌ساز π : بررسی آزمایشگاهی و شبیه‌سازی مولکولی 669 682 2039 10.22063/jipst.2024.3561.2295 FA مهدی الیاسی کجاباد بهبهان، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیا بهبهان، دانشکده فنی، گروه مهندسی شیمی، کد پستی 63716-63973 پریا امیرعابدی بهبهان، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیا بهبهان، دانشکده فنی، گروه مهندسی شیمی، کد پستی 63716-63973 مسعود درفشان بهبهان، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیا بهبهان، دانشکده فنی، گروه مهندسی مکانیک، کد پستی 63716-63973 Journal Article 2024 01 10 Hypothesis: PEBA, also known as polyether-block-amide, has emerged as a highly favorable polymer material for the production of CO2 separator membranes. The membranes made from PEBA rely on the solution-diffusion mechanism for separation. However, the trade-off limitation hinders the enhancement of both permeability and selectivity, posing a crucial challenge in the widespread adoption of these membranes in various industries. To address this issue, incorporating compounds that create facilitate transport mechanism into the separation process proves to be a viable solution.<br />Methods: To address the trade-off limitation in polymer membranes, a novel two-way facilitated transfer membrane was developed in this research. This membrane consisted of a PEBA matrix with two different carriers. Aniline was selected for its nucleophilic addition reaction towards CO2, while alumina particles served as carriers for π-complexation reactions. The combination of these two carriers within the polymer matrix resulted in the establishment of a two-way facilitated transport mechanism.<br />Findings: As a result of adding two types of carriers, aniline and alumina, to the PEBA matrix, the permeability of CO2 increased 4.2 times compared to the pure membrane, and the CO2/N2 selectivity also increased 2.1 times compared to the pure membrane, demonstrating the high potential of these two carriers in enhancing separation performance. Molecular simulation results showed that the increase in CO2 permeability was due to the increase in its diffusion coefficient within the membrane thickness, facilitated by the pathways created by alumina and aniline in the polymer matrix. Comparison of the permeability and selectivity of the membrane with other works on the Robeson curve showed that the resulting membrane was able to easily overcome the trade-off limitation, surpass the Robeson boundary, and transform into a membrane suitable for industrial applications in CO2 separation. <strong>فرضیه: </strong>پلی‌اتر قطعه-آمید (PEBA) یکی از مناسب­‌ترین مواد پلیمری برای ساخت غشاهای جداساز CO₂ است. از آنجا که سازوکار جداسازی در غشاهای ساخته‌شده از این ماده پلیمری معمولاً براساس سازوکار حل‌پذیری-نفوذ بوده، عملکرد جداسازی در این غشاها با محدودیت Trade-off روبه‌رو است. این محدودیت که مانع از افزایش هم‌زمان تراوایی و گزینش‌پذیری می‌شود، مشکل مهمی بوده که مانع از استفاده گسترده این غشاها در صنعت شده است. در این میان، استفاده از ترکیباتی برای افزودن سازوکار انتقال تسهیل‌یافته به سازوکار جداسازی، راه‌حل مناسبی برای غلبه بر این مشکل است.<br /><strong>روش­‌ها:</strong> در راستای غلبه بر محدودیت Trade-off در غشاهای پلیمری در این مطالعه غشای انتقال تسهیل‌یافته دو-مسیری پلی‌اتر قطعه-آمید دارای دو نوع حامل آنیلین و آلومینا ساخته شد. مولکول‌های آنیلین به‌دلیل قابلیت ایجاد واکنش افزایش هسته‌دوستی با CO₂ انتخاب شده و ذرات آلومینا به‌عنوان حامل‌های برقرارکننده واکنش کمپلکس‌ساز π با مولکول‌های CO₂استفاده شدند. وجود این دو حامل در کنار هم در ماتریس پلیمری به ایجاد سازوکار انتقال تسهیل‌یافته دو مسیری منجر شد.<br /><strong>یافته­‌ها:</strong> در اثر افزودن دو نوع حامل آنیلین و آلومینا به ماتریس PEBA، تراوایی CO₂ نسبت به غشای خالص افزایش 2.4 برابری داشته و گزینش‌پذیری CO₂/N₂ نیز نسبت به غشای خالص 1.2 برابر شد. نتایج حاصل از شبیه‌سازی مولکولی نشان داد، افزایش تراوایی CO₂ به‌دلیل افزایش ضریب نفوذ آن در عرض غشا بود که به‌کمک مسیرهای ایجادشده با آلومینا و آنیلین در ماتریس پلیمری میسر شد. مقایسه تراوایی و گزینش‌پذیری غشای ساخته‌شده با سایر کارها در منحنی Robeson نشان داد، غشای حاصل به‌آسانی بر محدودیت Trade-off غلبه کرده، از مرز Robeson عبور می‌کند تا به غشایی مناسب با کاربرد صنعتی در راستای جداسازی CO₂ تبدیل شود. http://jips.ippi.ac.ir/article_2039_8c1b98e2c2f8c752c915da57b0a18618.pdf