پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایرانمجله علوم و تکنولوژی پلیمر1016325532620200220Nanoscale Roughness on the Surface of Polyester Fibers Through Ultraviolet/Ozone Treatmentزبری نانومتری بر سطح الیاف پلیاستر با عملآوری فرابنفش-ازن457473170110.22063/jipst.2020.1701FAفرنازالسادات فتاحیدانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده مهندسی نساجی، کد پستی 8311-84156اکبر خدامیدانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده مهندسی نساجی، کد پستی 8311-84156جلال رحمتینژاددانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده مهندسی نساجی، کد پستی 8311-84156Journal Article20200311Hypothesis: In recent years, some modern techniques such as plasma, ultraviolet irradiation and ozone treatment have been used in surface modification of polymers. Surface modification of polymeric fibers is aimed to improve dying and to achieve desirable physical properties like high moisture absorption and lower anti-static. In this study in an attempt to modify the surface of polyester fibers, a new complex method through ultraviolet/ozone treatment in two wet and dry forms has been applied. <br />Methods: Surface modification of polyester fibers was performed by ultraviolet/ozone treatment on dry samples, as well as on samples impregnated with water, hydrogen peroxide and hydrogen peroxide/sodium silicate solutions. In order to study and compare the functional groups and morphology of the polyester fibers with those of control sample, Fourier-transform infrared spectroscopy (FTIR) and scanning electron microscopy (SEM) were used. Also, the moisture absorption and static electricity of the samples were studied.<br />Findings: The results of FTIR spectra revealed that by ultraviolet/ozone treatment the number of oxygen-containing functional groups has increased considerably. Also, nanoscale surface roughness of the treated samples was revealed by SEM images. Additionally, the results indicated that moisture absorption of the treated polyester fibers has risen and consequently their static electricity has decreased. According to the results, the impregnation of polyester fibers can remarkably enhance surface oxidation process.<br /><br />فرضیه: در سالهای اخیر روشهای جدیدی مانند پلاسما، پرتودهی فرابنفش و عملآوری با ازن برای اصلاح سطح پلیمرها بهکار گرفته شده است. اصلاح سطح الیاف پلیمری برای بهبود قابلیت رنگرزی و ایجاد خواص فیزیکی مطلوب مانند جذب رطوبت زیاد و الکتریسیته ساکن کم انجام میشود. در این مطالعه، برای اصلاح خواص سطحی الیاف پلیاستر و اکسایش سطحی آنها، روش ترکیبی جدیدی از راه عملآوری با فرابنفش-ازن با دو شیوه خشک و تر بهکار گرفته شده است.<br />روشها: برای اصلاح سطح الیاف پلیاستر، عملآوری با فرابنفش-ازن روی نمونههای خشک و نیز پیشآغشتهسازی نمونهها با آب و محلولهای هیدروژن پراکسید و هیدروژن پراکسید-سدیم سیلیکات انجام شد. بهمنظور بررسی گروههای عاملی و شکلشناسی نمونهها و مقایسه آنها با نمونه شاهد بهترتیب از طیفنمایی زیرقرمز تبدیل فوریه (FTIR) و میکروسکوپی الکترون پویشی (SEM) استفاده شد. همچنین، جذب رطوبت و مقدار الکتریسیته ساکن نمونهها بررسی شد. <br />یافتهها: نتایج طیفهای FTIR حاکی از افزایش شایان توجه گروههای عاملی اکسیژندار مانند هیدروکسیل و کربونیل در نمونهها در اثر عملآوری با فرابنفش-ازن بود. عکسهای SEM نشان داد، زبری نانومتری روی سطح نمونههای عملآوریشده ایجاد شده است. همچنین نتایج نشان داد، جذب رطوبت نمونههای عملآوریشده افزایش و در پی آن مقدار الکتریسیته ساکن کاهش یافته است. طبق نتایج، پیشآغشتهسازی الیاف پلیاستر اثر زیادی بر فرایند اکسایش سطحی دارد. <br /><br />http://jips.ippi.ac.ir/article_1701_0424aa6c013af897afdc08ebe28c8e51.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایرانمجله علوم و تکنولوژی پلیمر1016325532620200220Effect of Concentration and Size of Crumb Rubber on Rheological and Flexibility Properties of Bitumenاثر غلظت و اندازه پودر لاستیک بر خواص رئولوژیکی و انعطافپذیری قیر475483170210.22063/jipst.2020.1702FAوحید حدادیاسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اسلامشهر، دانشکده علوم پایه، گروه شیمی، صندوق پستی 1194-19615Journal Article20200311Hypothesis: Annually, large amounts of waste tire are disposed into environment. Since decomposition process of these tire materials takes a long time, the governments have imposed regulations to find environmentally-friendly solutions to recycle the waste tires. There are different approaches to take on the modification of physical and mechanical properties of bitumen or asphalt with crumb tires. The results of those studies have illustrated positive effect of crumb rubber on bitumen properties. Therefore, it is reasonable that concentration and size of crumb rubber could affect the bitumen properties.<br />Methods: The effect of concentration (3%, 7% and 10 wt%) and size (1, 0.6, 0.3 and 0.1 mm) of crumb rubber was considered on the viscosity, physical and rheological properties of bitumen/rubber blends. Furthermore, to better decide on the use of crumb rubber for bitumen, the viscosity of modified bitumen was studied. <br />Findings: The results of this study identified that high concentration and smaller dimension of crumb rubber improved cold flexibility and rheological properties of bitumen. Increasing in crumb rubber concentration to 10 wt% resulted in lowering flexibility temperature of bitumen from 20°C to 10°C and even, in smaller sizes (0.1 mm) the flexibility diminished to 8°C. Furthermore, this research showed that at higher concentration and smaller size of crumb rubber the resistance to rutting of bitumen enhanced from 35°C to 60°C. However, the viscosity results showed that a high level of crumb rubber (above 7 wt%) increased the viscosity dramatically and restricted its application. So, adding 7 wt% of crumb rubber with a size of less than <br />0.1 mm can optimize the physical and mechanical properties of bitumen.<br /><br />فرضیه: سالانه مقدار بسیار انبوهی از تایر ضایعاتی در محیط زیست دور ریخته میشوند. از آنجا که فرایند تخریب مواد تایر بسیار زمانبر است، باید راه حل دوستدار محیط زیست برای بازیافت تایرهای ضایعاتی یافت شود. راهکارهای مختلفی برای اصلاح خواص مکانیکی و فیزیکی قیر یا آسفالت با پودر لاستیک پیشنهاد شده است. نتایج این مطالعات نشانگر اثر مثبت پودر لاستیک بر خواص قیر بوده است. بنابراین منطقی بهنظر میرسد، غلظت و اندازه پودر لاستیک بر خواص قیر اثرگذار باشد.<br />روشها: اثر غلظت (مقدارهای 3، 7 و %10 وزنی) و اندازه پودر لاستیک (1/0، 3/0، 6/0 و mm 1) بر گرانروی و خواص فیزیکی و رئولوژیکی آمیختههای قیر-لاستیک بررسی شد. افزون بر این، برای تصمیمگیری بهتر درباره استفاده از پودر لاستیک برای قیر، گرانروی قیر اصلاحشده نیز مطالعه شد.<br />یافتهها: نتایج نشان داد، افزایش غلظت پودر لاستیک و کاهش ابعاد پودر لاستیک موجب بهبود انعطافپذیری در سرما و خواص رئولوژیکی قیر شد. افزایش غلظت پودر لاستیک تا %10 وزنی انعطافپذیری قیر را از C°20 به کمتر از C°10 کاهش داد و حتی در اندازههای کوچکتر پودر لاستیک ( mm 1/0)، انعطافپذیری به حدود C°8 کاهش یافت. همچنین، در غلظت بیشتر و اندازه کوچکتر پودر لاستیک، مقاومت در برابر شیاردارشدن قیر از C°35 به حدود C°60 افزایش یافت. با وجود این، نتایج گرانروی نشان داد، غلظتهای بیش از %7 وزنی پودر لاستیک، گرانروی قیر را افزایش داده و کاربرد آن را محدود کرده است. بنابراین، افزودن تا %7 وزنی پودر لاستیک با اندازه کوچکتر از mm 1/0 میتواند خواص فیزیکی و مکانیکی قیر را بهبود بخشد.<br /><br />http://jips.ippi.ac.ir/article_1702_93da341761d8483c6c66c19eca490654.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایرانمجله علوم و تکنولوژی پلیمر1016325532620200220The Influence of Fibers Diameter on Water Vapor
Permeability, Waterproof and Windproof Properties of Electrospun Poly(vinylidene fluoride) Membraneاثر قطر الیاف بر تراوایی بخار آب و خواص ضدآب و ضدباد غشای الکتروریسیشده پلی(وینیلیدن فلوئورید)485495170310.22063/jipst.2020.1703FAگلچهر امینیتهران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی نساجی، صندوق پستی ۴۴۱۳-۱۵۸۷۵محمد کریمیتهران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی نساجی، صندوق پستی ۴۴۱۳-۱۵۸۷۵فرزین زکایی آشتیانیتهران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی شیمی، صندوق پستی ۴۴۱۳-۱۵۸۷۵Journal Article20200311Hypothesis: Waterproof breathable membranes are used in different fields such as protective clothing, hospital textiles and sport wears. Breathability is an important factor in clothing comfort.<br />Methods: The influence of fiber diameter on breathability, waterproof and windproof properties of poly(vinylidene fluoride) membrane was investigated in this study. Hence, membranes composed of fiber with diameters of 133, 203, 551 and 1018 nm were produced through electrospinning process. It was attempted to use dimethyl sulfoxide as a green solvent in this process. Porosity, pore size, water contact angle, air permeability and hydrostatic pressure of the membranes were assessed. Thermogravimetric analysis (TGA) was employed to measure the water vapor permeability of the membranes. <br />Findings: The hydrostatic pressure of the membranes increased from 10 kPa to <br />100 kPa by reducing the fibers' diameter (from 1018 nm to 133 nm) and subsequently the pores size of the membranes. The air permeability of the samples decreased from 9 mL/s.cm2 to 1.4 mL/s.cm2 (at pressure drop of 500 Pa) with decreasing fiber diameter. The results showed that the membranes composed of finer fibers have better waterproof and windproof properties. This is while the reduction in fiber diameter and subsequently reduction in the pore size have not led to reduction in the breathability, and the amount of water vapor permeability remained approximately 12.7 kg/m2.day. Hence, it seems that the ordinary diffusion (molecular diffusion) is the dominant mechanism of water vapor diffusion in pore size ranging from 761 nm to 3860 nm and it is independent of the fiber diameter in the membranes<br /><br />فرضیه: غشاهای ضدآب تنفسی در بسیاری از زمینهها از جمله منسوجات محافظ و بیمارستانی و پوشاک ورزشی کاربرد دارند. تنفسپذیری، عامل مهمی در راحتی پوشاک است. <br />روشها: در این پژوهش، اثر قطر الیاف بر تنفسپذیری و خواص ضدآب و ضدباد غشای پلی(وینیلیدن فلوئورید) بررسی شد. از این رو، غشاهای شامل الیاف با قطرهای 123، 203، 551 و nm 1018 بهکمک فرایند الکتروریسی تولید شدند. تلاش شد تا از دیمتیل سولفوکسید به عنوان حلال سبز در این فرایند استفاده شود. درصد تخلخل، اندازه منفذها، زاویه تماس قطره آب، نفوذپذیری هوا و فشار هیدروستاتیک نمونهها اندازهگیری و ارزیابی شد. تراوایی بخار آب نمونهها با روش گرماوزنسنجی بررسی شد.<br />یافتهها: فشار هیدروستاتیک نمونهها با کاهش قطر الیاف (از nm 1018 به nm 133) و در نتیجه آن کاهش اندازه منافذ غشا، بهترتیب از kPa 10 به kPa 100 افزایش یافت. نفوذپذیری هوای نمونهها نیز با کاهش قطرالیاف، از mL/s.cm2 9 تا mL/s.cm2 4/1 در افت فشار kPa 500، کم شد. نتایج بیانگر این است که غشاهای تولیدشده با الیاف ظریفتر خواص ضدآب و ضدباد بهتری را نشان میدهند. درحالی که کاهش قطر الیاف و در نتیجه آن کاهش اندازه منفذهای موجود در غشا به کاهش تنفسپذیری لایه منجر نشده و مقدار تراوایی بخار آب حدود kg/m2.day 7/12 باقی مانده است. بنابراین بهنظر میرسد، سازوکار غالب نفوذ بخار آب در این محدوده از اندازه منفذ <br />(nm 761 تا nm 3860)، نفوذ مولکولی و مستقل از اندازه قطر الیاف در غشاست.<br /><br />http://jips.ippi.ac.ir/article_1703_e88b0ea4ffea57f37e29d998086b40d2.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایرانمجله علوم و تکنولوژی پلیمر1016325532620200220Influence of Multi-Walled Carbon Nanotubes on
Tensile Properties and Printing Quality of 3D-Printed Acrylonitrile-Butadiene-Styrene Nanocompositesاثر نانولولههای کربن چنددیواره بر خواص کششی و کیفیت چاپ نانوکامپوزیتهای آکریلونیتریل-بوتادیان-استیرن چاپشده سهبعدی497507170510.22063/jipst.2020.1705FAزهرا سهیلپورتهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، آزمایشگاه ساخت برهمافزا، صندوق پستی 112-14975امیرمسعود رضادوستتهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، آزمایشگاه ساخت برهمافزا، صندوق پستی 112-14975محمد رضوی نوریتهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، آزمایشگاه ساخت برهمافزا، صندوق پستی 112-14975کیوان گروسیتهران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی پلیمر، صندوق پستی 4413-15875سیدرضا غفاریانتهران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی پلیمر، صندوق پستی 4413-15875Journal Article20200311Hypothesis: Due to the nature of a fused deposition modeling (FDM), by which the parts are fabricated layer by layer, many defects are prone to occur during printing of the products. Therefore, a few efficient solutions are required to minimize the defects and other shortcomings. The increase in the physical and mechanical properties of the fabricated parts using nanoparticles seems to be one of the methods. <br />Methods: To improve the mechanical properties of acrylonitrile-butadiene-styrene (ABS), which is one of the most common materials employed in FDM technique, various amounts (1, 3 and 5 wt%) of multi-walled carbon nanotubes (MWCNTs) were added to the matrix through a melt mixing process. The filaments containing different MWCNTs contents, required for fabricating of the samples, were then prepared by extrusion. Next, the samples were printed with the layer thicknesses of 0.05, 0.1 and 0.2 mm and raster angles of +45/-45° and 0/90°. Several experiments such as the tensile and rheological tests as well as scanning electron microscopy (SEM) and transmission electron microscopy (TEM) observations were carried out to examine the nanocomposite samples.<br />Finding: The SEM and TEM studies revealed that the nanoparticles were reasonably well dispersed throughout the matrix. The results of the tensile tests indicated that by addition of MWCNTs, the tensile strength and Young's modulus were increased by 21% and 103%, respectively, in comparison to those of the pristine material. It was also found that at a constant layer thickness, the maximum value of the tensile strength was obtained for the nanocomposite containing 3 wt% MWCNTs, however, the modulus progressively increased with the increase of the nanoparticles content. In addition, the change in raster angle showed no significant effect on the tensile properties, and the increasing of the layer thickness had an adverse effect on the properties for all the materials examined. <br /><br />فرضیه: بهدلیل ماهیت مدلسازی لایهنشانی همجوش (FDM) که در آن قطعهها بهشکل لایهلایه ساخته میشوند، محصولات حین فرایند چاپ مستعد نقصهای بسیاری هستند. بنابراین، برای بهحداقلرساندن نقصها و سایر کاستیها به راهحلهای کارآمدی نیاز است. افزایش خواص فیزیکی و مکانیکی قطعههای ساختهشده با استفاده از نانوذرات یکی از این روشهاست.<br />روشها: بهمنظور بهبود خواص مکانیکی آکریلونیتریل-بوتادیان-استیرن (ABS) که یکی از مرسومترین مواد بهکار گرفتهشده در روش FDM است، مقدارهای مختلف (1، 3 و %5 وزنی) نانولولههای کربن چنددیواره (MWCNTs) با روش اختلاط مذاب به ماترس پلیمر افزوده شد. سپس، رشتههای دارای مقادیر مختلف MWCNTs لازم برای ساخت نمونهها، با روش اکستروژن تهیه شدند. پس از آن، نمونهها با سه ضخامت لایه مختلف 05/0، 1/0 و mm 2/0 و دو زاویه رشتهنشانی 90/0 و °45-/45+ چاپ شدند. آزمونهای مختلف کشش، رئولوژی، میکروسکوپی الکترونی پویشی (SEM) و عبوری (TEM) برای بررسی نمونههای نانوکامپوزیتی انجام شد. <br />یافتهها: مطالعات SEM و TEM نشان داد، نانوذرات بهشکل مناسبی درون ماتریس پراکنده شدند. نتایج آزمون کشش نشان داد، استحکام کششی و مدول یانگ در اثر افزودن MWCNTs بهترتیب تا 21 و %103 در مقایسه با ماده اولیه افزایش یافته است. همچنین مشخص شد، در ضخامت لایه ثابت، بیشینه استحکام کششی برای نانوکامپوزیت دارای %3 وزنی MWCNTs بهدست آمد، اما با افزایش مقدار نانوذرات، مدول بهتدریج افزایش یافت. افزون بر این، تغییر در زاویه رشتهنشانی اثر معنیداری بر خواص کششی نشان نداد و نیز افزایش ضخامت لایه اثر منفی بر خواص تمام مواد بررسیشده داشت.<br /><br />http://jips.ippi.ac.ir/article_1705_c22dc5e2024b3a33e12aaa1ebb4041f2.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایرانمجله علوم و تکنولوژی پلیمر1016325532620200220Wollastonite as a Suitable Alternative to Glass Fibers in Acrylonitrile-Butadiene-Styrene Compositesوولاستونیت، جایگزین مناسبی برای الیاف شیشه در کامپوزیتهای آکریلیونیتریل- بوتادیان-استیرن509519170610.22063/jipst.2020.1706FAمجتبی زرگوشهمدان، دانشگاه صنعتی همدان، گروه مهندسی شیمی، صندوق پستی
65155-579هادی سبحانیهمدان، دانشگاه صنعتی همدان، گروه مهندسی شیمی، صندوق پستی
65155-579Journal Article20200311Hypothesis: Using glass fiber in acrylonitrile-butadiene-styrene (ABS) composites has its limitations by increasing the final price (cost) of the product, abrasions in processing machines, the environmental and health problems during recycling as well as the reduction in impact strength of the composite. This study was carried out to evaluate the effect of silane-treated wollastonite, with a needle structure similar to glass fiber, as an alternative to glass fiber in order to eliminate the drawbacks of ABS/glass fiber composites, on the mechanical properties of ABS/wollastonite composites and compared with ABS/glass fiber composites.<br />Methods: The ABS composites were produced using two types of wollastonite with different geometrical specifications. Dispersion of wollastonite in ABS matrix was evaluated using the SEM micrographs, and the mechanical properties of the composites were determined based on tensile and Izod impact testes. Then, the suitable wollastonite was selected and the ABS/wollastonite composites properties such as tensile, impact strength, thermal and dynamic-mechanical properties were compared with the ABS/glass fiber composites properties at similar percentage of reinforcement phase.<br />Findings: The experimental results showed that the geometrical specification, especially the length/diameter ratio of wollastonite has a significant effect on the impact strength of the ABS composite as a result of good interfacial interaction between the filler and polymer matrix. The results showed significant improvement in the impact strength of ABS/wollastonite composites compared with that of ABS/glass fibers, while the modulus and strength as well as the Vicat softening temperature were acceptable compared with those of ABS/glass fibers composites. According to the results, ABS/wollastonite composites can be a good alternative to ABS/glass fiber composites in many applications.<br /><br />فرضیه: استفاده از الیاف شیشه در کامپوزیتهای آکریلیونیتریل-بوتادیان-استیرن (ABS) دارای مشکلاتی نظیر گرانی الیاف شیشه، سایش در تجهیزات فراورش، مشکلات زیستمحیطی و بهداشتی طی بازیافت و کاهش استحکام ضربهای کامپوزیت است. در این پژوهش، اثر وولاستونیت عملآوریشده با سیلان دارای ساختار سوزنی و شبیه به الیاف شیشه، بر خواص مکانیکی کامپوزیتهای ABS-وولاستونیت مطالعه و با کامپوزیتهای ABS-الیاف شیشه مقایسه شد. <br />روشها: کامپوزیتهای ABS با استفاده از دو نوع وولاستونیت با مشخصات هندسی متفاوت در درصدهای وزنی مختلف تهیه شدند. نحوه پراکنش وولاستونیت در ماتریس ABS با ریزنگارهای میکروسکوپی الکترونی پویشی (SEM) و خواص مکانیکی آنها براساس آزمونهای کشش و ضربه Izod مطالعه شد. سپس با انتخاب نوع وولاستونیت مناسب خواص کششی، گرمایی و دینامیکی-مکانیکی کامپوزیتهای آن با کامپوزیتهای ABS-الیاف شیشه در درصدهای مشابه فاز تقویتکننده مقایسه شد. <br />یافتهها: نتایج تجربی اثر چشمگیر ویژگیهای هندسی بهویژه نسبت طول به قطر وولاستونیت را بر استحکام ضربهای کامپوزیت ABS نشان داد که بهدلیل برهمکنش بینسطحی مناسب میان ماتریس پلیمر و پرکننده بود. همچنین، نتایج پژوهش حاکی از بهبود چشمگیر استحکام ضربهای <br />کامپوزیتهای ABS-وولاستونیت نسبت به ABS-الیاف شیشه بود، در حالی که مدول و استحکام و نیز دمای نرمشدگی ویکات در حد قابل قبولی نسبت به کامپوزیتهای ABS-الیاف شیشه حفظ شده بود. با توجه به نتایج، کامپوزیتهای ABS-وولاستونیت میتوانند در بسیاری از کاربردها جایگزین مناسبی برای کامپوزیتهای ABS-الیاف شیشه باشند. <br /><br />http://jips.ippi.ac.ir/article_1706_b74f78d4f56d908c4ab0e05f4f4334c6.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایرانمجله علوم و تکنولوژی پلیمر1016325532620200220Radical Copolymerization of Vinylimidazole and
Vinylphosphonic Acid: Sequence Distribution-Glass Transition Temperature Relationship in Copolymersکوپلیمرشدن رادیکالی وینیل ایمیدازول و وینیل فسفونیک اسید: ارتباط توزیع توالی-دمای انتقال شیشهای کوپلیمرها521534170710.22063/jipst.2020.1707FAمجتبی فرخیتهران، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده مهندسی شیمی، گروه مهندسی فرایندهای پلیمریزاسیون، صندوق پستی 143-14115مهدی عبدالهیتهران، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده مهندسی شیمی، گروه مهندسی فرایندهای پلیمریزاسیون، صندوق پستی 143-14115Journal Article20200311Hypothesis: Copolymerization is the most successful and powerful method for making systematic changes in polymer properties. The utility of copolymerization is exemplified on the one hand by fundamental investigations of structure-property relations and on the other hand by the wide range of commercial applications. The elucidation of copolymer structure (copolymer composition, monomer sequence distribution) is the major concerns for the prediction of copolymer properties and the correlation between structure and properties.<br />Methods: Homopolymers of poly(1-vinylimidazole) and poly(vinylphosphonic acid) were synthesized in presence of α,α´-azobisisobutyronitrile (AIBN) initiator for the former, and in presence of α,α´-azodiisobutyramidine dihydrochloride (AIBA) initiator for the latter. Poly(1-vinylimidazole/vinylphosphonic acid) copolymers at various molar ratios of monomers in initial feed were obtained by precipitation free radical polymerization in dimethyl formamide (DMF) as solvent at 80°C. The structure and microstructure of the polymers were investigated by spectroscopy methods. Afterwards, the glass transition temperatures of the homo- and copolymers were measured by differential scanning calorimetry (DSC) and dynamic mechanical thermal analysis (DMTA).<br />Findings: The reactivity ratio of 1-vinylimidazole and vinylphosphonic acid comonomers was obtained using extended Kelen-Todus method and the results of 1H NMR were 0.078 and 0.870, respectively. The reactivity ratio of the comonomers indicated their tendency to form an alternative copolymer. The microstructure of the copolymers, i.e. the diad sequence of monomers, was determined using the reactivity ratio of the comonomers and the theoretical relationships. Then, the glass transition temperature of the copolymers was predicted utilizing calculated sequences and Barton's relation that showed good agreement with the experimental values, and it was found that the microstructure of the copolymers had a significant effect on their glass transition temperature.<br /><br />فرضیه: کوپلیمرشدن موفقترین و قدرتمندترین روش برای اعمال تغییرات اصولی در خواص پلیمر است. سودمندی و کارایی کوپلیمرشدن از یک طرف با پژوهشهای بنیادی ارتباط خواص-ساختار و از سوی دیگر بهوسیله محدوده گستردهای از کاربردهای تجاری مشخص میشود. تعیین ساختار کوپلیمر (ترکیب کوپلیمر و توزیع توالی مونومر) یکی از چالشهای اصلی برای پیشبینی خواص کوپلیمر و ارتباط میان ساختار و خواص است.<br />روشها: هوموپلیمرهای پلی(1-وینیل ایمیدازول) و پلی(وینیل فسفونیک اسید) بهترتیب در مجاورت α´،α-آزوبیس ایزوبوتیرونیتریل (AIBN) و α´،α-آزودیایزوبوتیرآمیدین دیهیدروکلرید (AIBA) بهعنوان آغازگر سنتز شدند. کوپلیمرهای پلی(1-وینیل ایمیدازول-وینیل فسفونیک اسید) در نسبتهای مختلف مولی از مونومرها در خوراک اولیه با روش پلیمرشدن رادیکال آزاد رسوبی در حلال دیمتیل فرمامید (DMF) در دمای C°80 تهیه شدند. ساختار و ریزساختار پلیمرها با روشهای طیفسنجی بررسی شد. در ادامه، دمای انتقال شیشهای هومو و کوپلیمرها با آزمونهای گرماسنجی پویشی تفاضلی (DSC) و تجزیه گرمایی دینامیکی-مکانیکی (DMTA) اندازهگیری شد.<br />یافتهها: نسبت واکنشپذیری کومونومرهای 1-وینیل ایمیدازول و وینیل فسفونیک اسید با استفاده از روش Kelen-Tudos توسعه یافته و نتایج آزمون 1H NMR بهترتیب 078/0 و 870/0 بهدست آمد. نسبت واکنشپذیری کومونومرها تمایل آنها به تشکیل کوپلیمر متناوب را نشان داد. ریزساختار کوپلیمرها شامل توالی دوتایی مونومرها با استفاده از نسبت واکنشپذیری کومونومرها و معادلههای نظری تعیین شد. سپس، دمای انتقال شیشهای کوپلیمرها با استفاده از توالیهای محاسبهشده و معادله Barton پیشبینی شد که تطابق بسیار خوبی با مقادیر تجربی نشان داد و مشخص شد، ریزساختار کوپلیمرها اثر مهمی بر دمای انتقال شیشهای آنها دارد.<br /><br />http://jips.ippi.ac.ir/article_1707_5d3f60bc9b15c23e3f06c017f967fd95.pdf