پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایران مجله علوم و تکنولوژی پلیمر 10163255 37 5 2024 12 21 Oxidized Regenerated Cellulose and Its Production Process as a Bleeding Coagulant: A Review مروری بر سلولوز اکسیده بازسازی‌شده و فرایند تولید آن به‌عنوان منعقدکننده خونریزی 2098 10.22063/jipst.2025.3642.2325 FA امیر اصلاحی کلورزی رضوانشهر، دانشگاه تهران، دانشکدگان فنی، دانشکده فنی کاسپین ، گروه مهندسی پلیمر، صندوق پستی 119-43841 محسن شهروسوند رضوانشهر، دانشگاه تهران، دانشکدگان فنی، دانشکده فنی کاسپین ، گروه مهندسی پلیمر، صندوق پستی 119-43841 سید محمد دواچی تگزاس، دانشگاه بین المللی A&M تگزاس، گروه زیست شناسی و شیمی جمشید محمدی روشنده رضوانشهر، دانشگاه تهران، دانشکدگان فنی، دانشکده فنی کاسپین ، گروه مهندسی پلیمر، صندوق پستی 119-43841 محمدرضا مبین رشت، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، مرکز تحقیقات سوختگی و ترمیمی، کد پستی 4193713194 Journal Article 2024 10 07 B Bleeding is a dangerous factor for human health due to accidents. As a result of severe bleeding, the function of some organs may be disturbed or even lead to death. The most widely used method to treat people who lose a lot of blood is blood transfusion, but this method has complications such as acute hemolytic reaction caused by blood transfusion, fever, chills, skin sensitivity, and transmission of infectious agents and viruses. Therefore, the most effective method to prevent blood loss in patients is methods to prevent bleeding. In recent years researchers have turned towards dressings that, in addition to healing the wound and reducing the rate of infection, can increase the speed of blood coagulation. In addition, in surgeries and emergency situations, a blood coagulant can save the lives of many people. The process of coagulation and healing of a wound consists of several coordinated stages, the first stage of which is to stop bleeding, the next stages of healing are inflammation, proliferation, and regeneration in order. For this purpose two types of regenerated and non-regenerated cellulose of plant and bacterial origin have been used in bleeding coagulation applications, and according to the reported results, the regenerated cellulose has superior coagulation properties. One of the ways to increase the coagulation efficiency in regenerated cellulose is its oxidation. During the oxidation process, the speed and performance of coagulation increase due to the increase of carboxyl groups. Two measures of clot formation time and amount of bleeding are commonly used to evaluate coagulation function. Factors that can affect the performance of these materials include the origin, type of cellulose regeneration and oxidation process. In this research, different methods of regeneration, oxidation performance evaluation methods, amount of blood lost, clot coagulation time, animal and cell tests related to oxidized cellulose as a biocompatible and biodegradable binder have been investigated. خونریزی یک عامل خطرناک برای سلامت انسان در تصادفات و حوادث به‌شمار می‌رود. در اثر خونریزی شدید ممکن است، عملکرد برخی اندام‌ها مختل شده یا حتی به مرگ منجر شود. پرکاربرد‌‌‌ترین روش برای درمان افرادی که خون زیادی از دست می‌دهند، انتقال خون است، اما این روش عوارضی مانند واکنش خون‌کافتی حاد ناشی از تزریق خون، تب، لرز، حساسیت پوستی و انتقال عوامل عفونت و ویروس‌ها را دارد. بنابراین، مؤثرترین روش برای جلوگیری از کاهش مقدار خون در بیماران، روش‌هایی برای جلوگیری از خونریزی است. در سال‌های اخیر پژوهش‌ها به سمت طراحی زخم‌پوش‌هایی روی آورده‌اند که افزون بر بهبود زخم و کاهش مقدار عفونت، بتوانند سرعت انعقاد خون را افزایش دهند. در ضمن، در عمل‌های جراحی و شرایط اورژانسی یک ماده منعقد کننده خون می‌تواند جان بسیاری از افراد را نجات دهد. فرایند انعقاد و ترمیم زخم متشکل از چند مرحله هماهنگ بوده که اولین مرحله قطع خونریزی است، مراحل بعدی ترمیم به‌ترتیب التهاب، تکثیر و بازسازی هستند. به همین منظور، از دو نوع سلولوز بازسازی‌شده و بازسازی‌نشده با منشأ گیاهی و باکتریایی در کاربردهای انعقادی خونریزی استفاده می‌شود، که با توجه به نتایج گزارش‌شده، سلولوز بازسازی‌شده برتری خواص انعقادی بیشتری داشته است. یکی از روش‌های افزایش کارایی انعقاد در سلولوز بازسازی‌شده، اکسایش آن است. طی فرایند اکسایش به واسطه افزایش گروه‌های کربوکسیل، سرعت و عملکرد انعقاد افزایش می‌یابد. دو معیار زمان تشکیل لخته و زمان خونریزی برای بررسی عملکرد انعقاد رایج هستند. عواملی که می‌توانند بر عملکرد این مواد مؤثر باشند، شامل منشأ، نوع فرایند بازسازی و اکسایش سلولوز است. این پژوهش روش‌های مختلف بازسازی، اکسایش، روش‌های ارزیابی عملکرد، مقدار خون از دست‌رفته، زمان انعقاد لخته، آزمون‌های حیوانی و یاخته‌ای مربوط به سلولوز اکسیدشده به‌عنوان خون‌ایستان زیست‌سازگار و زیست‌تخریب‌پذیر بررسی شده است.

http://jips.ippi.ac.ir/article_2098_0a2322dac06aa900fa80f9f6d3ab67f7.pdf

پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایران مجله علوم و تکنولوژی پلیمر 10163255 37 5 2024 12 21 Fabrication of a Protective Self- dissolution Polymer Film in Water ساخت فیلم پلیمری محافظ خودحل‌شونده در آب 2095 10.22063/jipst.2025.35535.2296 FA شکوفه حکیم تهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، پژوهشکده مهندسی، گروه مهندسی پلیمریزاسیون، صندوق پستی 112-14975 0000-0003-0565-599X محمدرضا رستمی درونکلا تهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، پژوهشکده مهندسی، گروه مهندسی پلیمریزاسیون، صندوق پستی 112-14975 Journal Article 2024 09 07 Hypothesis: Given the accumulation of large volumes of plastics used for packaging, such as polyethylene and polypropylene, which are not biodegradable in the environment, it is essential and very useful to use a type of plastic that is water-soluble and biocompatible. In this research, film samples with complete water solubility were made based on poly(vinyl alcohol) with a medium degree of hydrolysis, corn starch, glycerol as a plasticizer, talc as an anti-blocking agent with the role of reducing the adhesion of film layers, and calcium stearate as a thermal stabilizer additive Methods: In the process of producing soluble films, the materials were processed into melts after physical preparation and mixing in a co-current twin-screw extruder. In the next step, the output of the extruder entered the blow film machine to produce film. Findings: The results of water solubility and tensile tests, differential scanning calorimetry, thermogravimetry, and thermal mechanical dynamic analysis, and X-ray diffraction showed that increasing the amount of glycerol within the defined range decreased the time of solubility in water and increased elongation-at-break. A decrease in tensile strength, glass transition temperature, storage modulus, crystallinity, melting temperature and thermal degradation temperature were also observed. The range of tensile strength and elongation-at-break was 33.88 to 46.97 MPa and 114.25 to 187.26%, respectively. The produced films completely dissolved in water within a few minutes. The structure of the films was identified with a scanning electron microscope The size of the particles distributed in the film was less than 5 microns. In the film sewability test, first, the washing powder with dimensions of 1×3 cm inside the film was packed under a plastic thermal sewing machine. Under the conditions applied by the machine (rotation up to 500 rpm for 3 min), the film was free of opening or tearing. فرضیه: با توجه به انباشت حجم بسیار زیاد از پلاستیک‌های مصرفی برای بسته‌بندی از نوع پلی‌اتیلن و پلی‌پروپیلن در محیط زیست که قابلیت تخریب‌پذیری ندارد استفاده از نوعی پلاستیک که قابلیت حل‌شدن در آب را داشته باشد و زیست‌‌سازگار نیز باشد، بسیار مفید خواهد بود. روش‌ها: در این پژوهش، نمونه‌های فیلم با قابلیت حل‌پذیری کامل در آب بر پایه پلی(وینیل الکل) با درجه آب‌کافت متوسط و نشاسته ذرت به‌همراه نرم‌کننده گلیسرول و افزودنی تالک به‌عنوان عامل ضدگرفتگی با نقش کاهش چسبندگی لایه‌های فیلم و کلسیم استئارات به‌عنوان پایدارکننده گرمایی ساخته شد. مواد پس از آماده‌سازی فیزیکی و اختلاط مکانیکی، درون اکستروژن دومارپیچ همسوگرد به حالت مذاب فرایند شدند. سپس خروجی اکستروژن وارد دستگاه فیلم دمشی برای تولید فیلم شد. یافته‌ها: نتایج آزمون حل‌پذیری در آب، کشش، گرماسنجی پویشی تفاضلی، گرماوزن‌سنجی، آزمون دینامیکی مکانیکی گرمایی و پراش پرتو X نشان داد، افزایش مقدار گلیسرول در بازه انجام‌شده، سبب کاهش زمان حل‌پذیری کامل در آب، افزایش ازدیاد طول تا پارگی، کاهش استحکام کششی، کاهش دمای گذار شیشه‌ای و مدول ذخیره، کاهش بلورینگی و دمای ذوب و دمای تخریب گرمایی (پایداری) شده است. بازه استحکام کششی و ازدیاد طول تا پارگی به‌ترتیب 33.88 تا 46.97 مگاپاسکال و 114.25 تا 187.26 درصد است. فیلم‌های ساخته‌شده کاملا قابل حل در آب در چند دقیقه بودند. ساختار فیلم‌ها با میکروسکوپی الکترون پویشی شناسایی شد. اندازه ذرات پخش‌شده در فیلم کوچک‌تر از 5 میکرون است. در آزمون بررسی دوخت‌پذیری فیلم، ابتدا پودر لباسشویی درون فیلم با ابعاد1*3 سانتی‌متر با دستگاه دوخت گرمایی پلاستیک بسته‌بندی شد. در شرایط اعمال‌شده دستگاهی، چرخش و ارتغاش تا حداکثر 500rpm به‌مدت 3min، دوخت بسته بدون بازشدگی یا پارگی بود.

http://jips.ippi.ac.ir/article_2095_d9486d56989794d79a00890b6db1bf22.pdf

پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایران مجله علوم و تکنولوژی پلیمر 10163255 37 5 2024 12 21 Investigating the Separation Properties of Polyethersulfone-Nanofiltration Membranes in Using Ag/Cu2O Nanoparticles بررسی خواص جداسازی غشاهای نانوصافشی بر پایه پلی‌اترسولفون با استفاده از نانوذرات ترکیبی نقره-مس(Ι) اکسید 2105 10.22063/jipst.2025.35566.2355 FA عبدالرضا مقدسی اراک، دانشگاه اراک، دانشکده فنی مهندسی، گروه مهندسی شیمی، کد پستی 8349-8-38156 سمانه بنده‌علی بروجرد، دانشگاه آیت‌الله بروجردی، دانشکده فنی مهندسی، گروه مهندسی مکانیک، کد پستی 69737-69199 آتنا قلاوند اراک، دانشگاه اراک، دانشکده فنی مهندسی، گروه مهندسی شیمی، کد پستی 8349-8-38156 مریم اسکندری اراک، دانشگاه اراک، دانشکده فنی مهندسی، گروه مهندسی شیمی، کد پستی 8349-8-38156 Journal Article 2024 11 16 Hypothesis: In this study, the composite Ag/Cu2O nanoparticles were synthesized to fabricate the polyethersulfone (PES) nanofiltration (NF) membranes Methods: To optimize the nanocomposite PES membranes for NF applications different concentrations of the Ag/Cu2O nanoparticles were added (0.05, 0.1, 0.5 and 1% by wt) into the pure PES dope solution. Field emission scanning electron microscopy (FE-SEM), Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR), 3D surface images (AFM) and X-ray diffraction analysis were utilized to investigate physical and chemical properties of the membranes and the nanoparticles. Moreover, the effects of nanoparticles on membrane properties were characterized by water contact angle water content, average pore size, and porosity. Finally, permeability and separation of the membranes were examined in the NF process of sodium sulfate (Na2SO4) and copper sulfate (CuSO4) as a heavy metal Findings: The results of FE-SEM images and X-ray diffraction analysis depict the formation of nanoparticles. Also, their functional groups can be seen in the FTIR results. The M2 membrane, containing 0.05 wt.% Ag@Cu2O nanoparticles, showed the highest pure water flux. In detail, the pure water flux increased from 11.2 L/m2.h for the pure PES membrane to 24.36 L/m2.h for the M2 membrane. For the M5 membrane with 1% by wt/Cu2O, the rejection of Na2SO4 increased to 68.08%, which was higher than that of the pure PES membrane. Moreover, the M5 membrane results in increasing the rejection of heavy metal CuSO4 up to 98.15% being higher compared to that of the pure PES membrane with a rejection factor of 92.63%. The results of reducing surface roughness and increasing hydrophilic groups lead to improved antifouling properties of the membrane. In addition, the highest amount of flux recovery ratio (FRR%), being 50%, was obtained for the M5 membrane, whilst FRR for the base membrane was about 31.5%. فرضیه: در مطالعه‌ حاضر، نانوذرات ترکیبی نقره-مس(Ι) اکسید (Ag@Cu2O) سنتز شده و با نسبت‌های مختلف در ساخت غشاهای نانوصافشی بر پایه پلی‌اتر سولفون (PES) برای تصفیه آب استفاده شدند. روش‌ها: از غلظت‌های متفاوتی از نانوذرات ترکیبی Ag@Cu2O (0.1، 0.5 و %1 وزنی) برای اصلاح غشاهای نانوصافشی استفاده شد. آزمون‌های میکروسکوپ الکترونی پویشی نشر میدانی (FE-SEM)، طیف‌سنجی زیرقرمز تبدیل فوریه (FTIR)، تصاویر سه‌بعدی سطح (AFM) و تجزیه و تحلیل پراش پرتو X برای توصیف غشاها و نانوذرات بررسی شدند. افزون بر این، اثر نانوذرات بر خواص غشا با زاویه تماس آب، محتوای آب، میانگین اندازه حفره‌ها و تخلخل مشخص شد. در نهایت، نفوذپذیری و جداسازی غشاها با محلول‌ نمک سولفات سدیم (Na2SO4) و محلول فلز سنگین سولفات مس (CuSO4) بررسی شد. یافته‌ها: نتایج تصاویر FE-SEM و تجزیه و تحلیل پراش پرتو X تشکیل نانوذرات را تأیید کردند. همچنین آزمون را نشان داد. به‌طور جزئی، شار آب خالص از 11.2L/m2.h برای غشای پلی‌اتر سولفون خالص به 24.36L/m2.h برای غشای M2 افزایش یافت. همچنین پس‌دهی سولفات سدیم (Na2SO4) برای غشای M5 با 1 درصد وزنی نانوذرات Ag@Cu2O به %68 افزایش یافت که یشتر از مقدار پس‌دهی غشای پلی‌‌اتر سولفون خالص بود. مقدار دفع فلز سنگین سولفات مس (CuSO4) به %98.15 برای غشای M5 افزایش یافت. در حالی که این مقدار برای غشای خالص برابر %92.63 بود. همچنین کاهش زبری سطح و افزایش گروه‌های آب‌دوست باعث بهبود خواص ضدرسوب غشا شد و بیشترین مقدار نسبت بازیابی شار (%FRR)، برای غشای M5 با %1 وزنی نانوذرات Ag@Cu2O به‌دست آمد (%50)، در حالی که نسبت بازیابی شار برای غشای پایه حدود %31.5 بود.

http://jips.ippi.ac.ir/article_2105_f674d2ec59d6c57f8062c45bc115eb50.pdf

پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایران مجله علوم و تکنولوژی پلیمر 10163255 37 5 2024 12 21 Preparation and Characterization of Fe3O4 Decorated Κ-Carrageenan-Grafted-Polyacrylamide Hydrogel Nanocomposite تهیه و مشخصه‌یابی هیدروژل نانوکامپوزیتی Fe3O4-پلی‌آکریل‌آمید پیوندی با کاپا-کاراگینان 2103 10.22063/jipst.2025.35544.2345 FA فرشته حسن‌زاده افروزی سبزوار، دانشگاه حکیم سبزواری، گروه مهندسی پلیمر، کد پستی ۹۶۱۷۹۷۶۴۸۷ 0000-0003-0570-2506 رسول اسمعیلی نیسیانی سبزوار، دانشگاه حکیم سبزواری، گروه مهندسی پلیمر، کد پستی ۹۶۱۷۹۷۶۴۸۷ 0000-0002-6988-3898 علی ملکی تهران، دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشکده شیمی، آزمایشگاه تحقیقاتی کاتالیست‌ها و سنتزهای آلی، کد پستی ۱۳۱۱۴-۱۶۸۴۶ Journal Article 2024 09 18 Hypothesis: The biodegradable and biocompatible hydrogels from bio-based polymers are widely used in various biomedical applications, including drug delivery, tissue engineering, and wound healing. This study hypothesizes that by grafting acrylamide onto kappa-carrageenan and incorporating magnetic Fe3O4 nanoparticles, a hydrogel with improved properties is developed with potential for broad biomedical applications Methods: A nanocomposite hydrogel, K-carrageenan-grafted-polyacrylamide/Fe3O4 (kC-g-PAAm/Fe3O4), was synthesized. The process involved the preparation of Fe3O4 nanoparticles and the modification of kC polysaccharide through acrylamide graft polymerization. Cross-linking reactions between polymer chains and the incorporation of Fe3O4 nanoparticles in the hydrogel matrix were carried out during the polymerization process. The chemical, morphological, thermal stability, magnetic behavior, and porosity properties of the nanocomposite hydrogel were characterized Findings: TXRD analysis revealed that the nanocomposite hydrogel exhibited characteristic peaks corresponding to Fe3O4 and kC, indicating an improvement in crystallinity compared to pure kC-g-PAAm. TGA results showed that the nanocomposite had significantly higher thermal stability compared to pure k-carrageenan, with a residual weight of 21% at 800 °C. VSM analysis demonstrated superparamagnetic properties, with a saturation magnetization of 12.173 emu g-¹ Furthermore, BET surface area analysis indicated that kC-g-PAAm had a specific surface area of 200.55 m².g-¹, significantly higher than that of pure kC, which was attributed to the three-dimensional network formed through graft polymerization and cross-linking reactions. Swelling experiments revealed that the kC-g-PAAm hydrogel absorbed as much as 2200% of water, while the kC-g-PAAm/Fe3O4 sample showed a slightly lower swelling capacity of 2080%, due to the nanoparticles restricting the network's flexibility. Gel content analysis indicated that the retained gel fractions were 74% and 81% for kC-g-PAAm and kC-g-PAAm/Fe3O4, respectively, demonstrating enhanced network stability in the presence of nanoparticles. These findings suggest that the synthesized nanocomposite hydrogel exhibits improved properties for biomedical application. فرضیه: هیدروژل‌های زیست‌تخریب‌پذیر و زیست‌سازگار از پلیمرهای طبیعی در کاربردهای مختلف زیست‌پزشکی از جمله دارورسانی، مهندسی بافت و درمان زخم استفاده می‌شوند. هدف این پژوهش پلیمرشدن پیوندی آکریل‌آمید روی کاپا-کاراگینان و افزودن نانوذرات مغناطیسی Fe3O4، تا هیدروژل‌هایی با ویژگی‌های بهبودیافته در زمینه‌های زیست‌پزشکی ارائه کند. روش‌ها: در این پژوهش، نانوکامپوزیت پلی‌آکریل‌آمید-g- کاپا-کاراگینان/ Fe3O4 ساخته شد. این فرایند شامل تهیه نانوذرات Fe3O4و اصلاح پلی‌ساکارید کاپا-کاراگینان با ‌پلیمرشدن پیوندی آکریل‌آمید بود. سپس، واکنش ایجاد اتصال‌های عرضی بین زنجیرهای پلیمری و توزیع نانوذرات Fe3O4 در بستر هیدروژل طی فرایند پلیمرشدن انجام شد. ویژگی‌های شیمیایی، شکل‌شناسی، پایداری گرمایی، رفتار مغناطیسی تخلخل نانوکامپوزیت و مقدار تورم هیدروژل بررسی شد. یافته‌ها: نتایج الگوی XRD نشان داد، نانوکامپوزیت هیدروژل دارای پیک‌های شاخص مربوط به Fe3O4 و kC است که بهبود ویژگی بلوری را نسبت به هیدروژل kC-g-PAAm خالص نشان می‌دهد. آزمون TGA نیز نشان داد، این نانوکامپوزیت در مقایسه با کاپا-کاراگینان خالص پایداری گرمایی بیشتری دارد و در دمای 800 درجه سلسیوس وزن باقی‌مانده آن %41 است. تحلیل VSM حاکی از خواص ابرپارامغناطیسی با مغناطش اشباع 12.173emu g⁻¹ بود. همچنین، سطح ویژه kC-g-PAAm، به مقدار200.55m2/g بود که به‌طور شایان توجهی بیشتر از kC خالص است، که به‌دلیل شبکه سه‌بعدی ایجادشده از پلیمرشدن پیوندی و اتصا‌ل‌های عرضی است. آزمایش‌های تورم نشان داد،هیدروژل kC-g-PAAm حداکثر %2200 و نمونه kC-g-PAAm@Fe3O4 حدود %2080 آب جذب کردند، اما وجود نانوذرات Fe3O4 به‌عنوان پرکننده انعطاف‌پذیری شبکه را محدود کرده و تورم را کمی کاهش داده است. آزمون محتوای ژل نشان داد، درصد ژل باقی‌مانده در نمونه‌ها به‌ترتیب 74 و 81% است، که نشان‌دهنده استحکام بیشتر شبکه با وجود نانوذرات است. این ویژگی‌ها نانوکامپوزیت را برای کاربردهای زیست‌پزشکی حساس به شرایط محیطی مناسب می‌سازد.

http://jips.ippi.ac.ir/article_2103_d884594ecf8f2436a16e6b4ae1a89014.pdf

پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایران مجله علوم و تکنولوژی پلیمر 10163255 37 5 2024 12 21 Study on the Variations of Molecular Weight and Its Distribution and Micro-structure on Mechanical and Dynamical Properties of CB Reinforced SSBR Compounds Using Different Curing Systems اثر مقدار و توزیع وزن مولکولی و ریزساختار لاستیک استیرن- بوتادی‌ان محلولی بر خواص مکانیکی و دینامیکی آمیزه‌های لاستیکی دوده‌ای با سامانه‌‌های گوناگون پخت گوگردی 2097 10.22063/jipst.2025.35625.2364 FA محمد مهدی واحدی تهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، پژوهشکده فرایند پلیمرها, گروه لاستیک، صندوق پیستی 112-14975 میرحمید رضا قریشی تهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، پژوهشکده فرایند پلیمرها, گروه لاستیک، صندوق پیستی 112-14975 0000-0001-9055-6202 فرود عباسی سورکی تهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، پژوهشکده فرایند پلیمرها, گروه لاستیک، صندوق پیستی 112-14975 Journal Article 2024 12 22 Hypothesis: The physical and mechanical as well as the viscoelastic properties of SSBR compounds are strongly dependent on the molecular weight and its distribution, 1,2 vinyl branch, and styrene content, as well as the selected cure system which has been thoroughly studied in this work Methods: Three commercial SSBR grades were selected. The GPC technique was used to determine the molecular weight and its distributions. Four conventional sulfur cure systems with two primary and secondary accelerators were chosen and 12 compounds have been prepared with their corresponding test specimens. A series of experiments were conducted including the measurements of the storage and loss moduli of the master compounds, cure properties, mechanical properties (tensile strength, elongation-at-break, modulus and hardness), abrasion resistance, dynamic mechanical thermal analysis (temperature sweep at a constant frequency) and dynamic properties using RPA (strain sweep at constant frequency and temperature) Findings: Increasing the molecular weight would decrease the Payne effect in master compounds. Rubber compounds with TMTD as the secondary accelerator have higher crosslink density and hardness which have been enhanced with increasing the molecular weight but the abrasion resistance was decreased. A comparison of the mechanical properties between compounds prepared with an identical micro-structure revealed that rubber with a broader molecular weight distribution and longer chains shows better mechanical properties. In addition, the compounds in which the rubber has a higher molecular weight, average polydispersity index, lower glass transition temperature, and lower 1,2 vinyl content showed lower and higher loss factors at 60 oC and 0 oC, respectively. This indicates that it can be used as a good potential rubber in tire tread. فرضیه: خواص فیزیکی و مکانیکی آمیزه‌های لاستیکی تهیه‌شده از کائوچوی استیرن-بوتادی‌اِن محلولی (SSBR) تابعی از پارامترهای ساختاری (وزن مولکولی و توزیع آن، درصد شاخه جانبی وینیلی و استیرن) و سامانه پخت انتخابیاست که در این پژوهش به بررسی دوسویه آن‌ها پرداخته خواهد شد. روش‌ها: در این پژوهش سه گونه تجاری کائوچوی SSBR انتخاب شدند. وزن مولکولی و توزیع آن‌ها با دستگاه GPC‌ اندازه‌گیری شد. چهار سامانه پخت دو شتاب‌دهنده‌ای در نظر گرفته و درمجموع 12 آمیزه ساخته و پس‌ از آن نمونه‌های مربوط تهیه شدند. آزمون‌های موردنیاز روی نمونه‌ها انجام شد که شامل اندازه‌گیری مدول ذخیره و اتلاف آمیزه‌های پایه، خواص پخت، خواص مکانیکی ایستا (مقاومت کششی، درصد ازدیاد طول تا پارگی، مدول و سختی) ، مقاومت سایشی ، خواص دینامیکی با DMTA‌ (روبش گرمایی در کرنش و بسامد ثابت) و RPA‌ (روبش کرنش در دما و بسامد ثابت) بودند. یافته‌ها: نتایج نشان داد، افزایش وزن مولکولی موجب کاهش اثر پیِن در آمیزه‌های پایه و پخت شده می‌شود. آمیزه‌های دارای شتاب‌دهنده TMTD‌ چگالی اتصال‌های عرضی و سختی بالاتری داشته که باافزایش وزن مولکولی تشدید می‌شود. اما در مقابل سایش بیشتری از خود نشان می‌دهند. کاهش دمای گذار شیشه‌ای و در صد شاخه جانبی وینیلی نیز بهذ بهبود مقاومت سایشی منجر می‌شود. مقایسه بین دو کائوچو با ریزساختارهای تقریباً یکسان نشان داد، کائوچوی با توزیع وزن مولکولی پهن‌تر به‌نحوی‌که شامل زنجیرهایی با طول بیشتر باشد، خواص بهتری دارد. همچنین آمیزه‌های ساخته‌شده با کائوچوی با وزن مولکولی بیشتر و توزیع متوسط و نیز شاخه جانبی وینیلی کمتر دارای کمترین و بیشترین ضریب اتلاف به‌ترتیب در محدود دمایی 60 و صفر درجه سلسیوس بوده و نیز دمای گذار شیشه‌ای کمتری بوده که می‌تواند به‌عنوان کائوچوی مناسب برای کاربرد در رویه تایر استفاده شود.

http://jips.ippi.ac.ir/article_2097_cb16140969167969b7a9ddb11a3c2a63.pdf

پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران با همکاری انجمن پلیمر ایران مجله علوم و تکنولوژی پلیمر 10163255 37 5 2024 12 21 Proposing a Novel Merged Re-Entrant Polymeric Auxetic Metastructure Manufactured by Fused Filament Fabrication 3D Printing Process پیشنهاد دگرساختار آکستیک پلیمری تورفته ادغامی نوین تولیدشده با روش چاپ سه‌بعدی ساخت رشته مذاب 2108 10.22063/jipst.2025.35647.2374 FA رزگار حسن‌زاده گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی کرمانشاه، کرمانشاه، کد پستی ۶۷۱۵۶۸۵۴۲۰ 0000-0002-1982-438X مهران مجاور ارومیه، دانشگاه ارومیه، گروه مهندسی مکانیک، کد پستی 575615151818 سامان جولایی تهران، دانشگاه تهران، دانشکدگان فنی، دانشکده مهندسی مکانیک، کدپستی 57131-14399 طاهر ازدست ارومیه، دانشگاه ارومیه، گروه مهندسی مکانیک، کد پستی 575615151818 Journal Article 2025 01 30 Hypothesis: Considering the increasing advancements in the field of 3D printers and their ability to produce complex structures, it is possible to produce auxetic structures with unique performance using this method. Additionally, integrating re-entrant unit cells within conventional re-entrant unit cells and achieving a novel merged re-entrant structure can lead to improved properties Methods: A novel re-entrant auxetic structure is presented in this study, which is designed by merging four small re-entrant unit cells into a larger re-entrant unit cell and produced by 3D printing. The larger re-entrant unit cell is a conventional re-entrant unit cell, in which the novel merged structure is created by embedding the smaller unit cells within its ligaments. For comparison, the conventional re-entrant structure was also designed, and 3D printed. The Poisson's ratios of both structures were measured and compared at different longitudinal strains (from 5% to 25%) Findings: The results show that both structures have a negative Poisson's ratio and exhibit auxetic behavior. The novel merged re-entrant auxetic structure performed better at lower longitudinal strains (5%) compared to the conventional re-entrant auxetic structure, while at higher longitudinal strains (greater than 5%) the conventional re-entrant auxetic structure performed better. Additionally, the novel merged re-entrant auxetic structure demonstrated better capability in maintaining its hape at higher strains compared to the conventional structure. The highest negative Poisson's ratio values obtained in this study correspond to a longitudinal strain of 5%. In this case, the Poisson's ratio of the conventional re-entrant auxetic sample is -1.56, whereas the Poisson's ratio of the novel merged re-entrant auxetic sample is -1.58. These results indicate the high potential of the novel merged re-entrant auxetic structure in various engineering applications. فرضیه: با توجه به پیشرفت‌های روزافزون در زمینه چاپگرهای سه‌بعدی و قابلیت آن‌ها در تولید ساختارهای پیچیده، امکان تولید ساختارهای آکستیک با عملکرد منحصربه‌فرد با این روش میسر است. همچنین ادغام سلول‌های واحد تورفته در داخل سلول‌های واحد تورفته مرسوم و دستیابی به ساختار نوین تورفته ادغامی می‌تواند سبب دستیابی به خواص بهبودیافته شود. روش‌ها: ساختار نوین آکستیک تورفته در پژوهش حاضر ارائه شده است که با ادغام چهار سلول واحد تورفته کوچک در یک سلول واحد تورفته بزرگ‌تر طراحی و به‌وسیله چاپ سه‌بعدی تولید شده است. سلول واحد تورفته بزرگ، سلول واحد تورفته مرسوم است که با ادغام سلول‌های واحد کوچک‌تر در وسط رابط‌های آن، ساختار نوین ادغامی ایجاد شده است. برای مقایسه، ساختار تورفته مرسوم نیز طراحی و چاپ سه‌بعدی شده است. نسبت‌های پواسون هر دو ساختار در کرنش‌های طولی مختلف (از %5 تا %25) اندازه‌گیری و مقایسه شده است. یافته‌ها: طبق نتایج، هر دو ساختار دارای نسبت پواسون منفی هستند و عملکرد آکستیک نشان می‌دهند. ساختار نوین در کرنش‌های طولی کمتر (%5) نسبت به ساختار مرسوم عملکرد بهتری داشته است، در حالی که در کرنش‌های طولی بیشتر (بیش از %5)، ساختار مرسوم عملکرد بهتری داشته است. همچنین، ساختار نوین قابلیت بهتری در حفظ شکل ظاهری خود در کرنش‌های بیشتر نسبت به ساختار مرسوم داشته است. بیشترین مقادیر نسبت پواسون به‌دست‌آمده در پژوهش حاضر به کرنش طولی 5% مربوط است. در این حالت، نسبت پواسون نمونه آکستیک تورفته مرسوم 1.56- است، در حالی که نسبت پواسون نمونه آکستیک تورفته ادغامی نوین 1.58- است. این نتایج نشان‌دهنده‌ قابلیت زیاد ساختار آکستیک تورفته ادغامی نوین در کاربردهای مختلف مهندسی است.

http://jips.ippi.ac.ir/article_2108_6546e130cab64f9096adc01766cfed70.pdf